Ik maakte dit jaar een kerstkaart met de titel ‘innerlijke vrede’. Het gedichtje op de voorzijde gaat erover dat vrede start in je hart. Als jij de vrede, rust bij je draagt dan geef je het automatisch door aan de mensen om je heen. Die het weer doorgeven aan de wereld om hen heen. Etcetera. Mooie gedachte, maar hoe doe je dat? Met alles wat er in de wereld gaande is, alle feestdrukte en wat er misschien aan onrust in je eigen leven speelt.
Hoe bewaar je de vrede of rust in jezelf?
Vanmorgen was ik boodschappen aan het doen. En met mij vele anderen. Het was druk in de supermarkt. Mensen met lijstjes voor dagelijkse en kerstboodschappen, scholieren die in hun pauze even snel de winkel door sjezen, vakkenvullers die druk bezig waren, paden vol met karren dozen.
Bij de ingang ontstond er al een lichte irritatie. De handscanners gaven een foutmelding en een medewerker wilde me niet helpen. Ik dacht: hup, dan maar gewoon boodschappen doen. Op de groenteafdeling wurmde ik me tussen mopperende vakkenvullers door die met kratten smeten. Wat een taalgebruik en waarom kun je die kratten niet gewoon neerzetten? ging er door me heen terwijl ik verder liep. Bij de koeling botsten er scholieren tegen me aan die meer met elkaar dan met hun omgeving bezig waren. Hee, er lopen hier nog meer mensen, dacht ik en waarom laat het management zoveel scholieren tegelijk in de winkel? Dat doen ze anders nooit. Al slalommend liep ik mezelf weer klem. Nu in een gangpad met mensen die alle tijd voor een schap namen, waardoor ik niet door kon lopen. Een kerstmuziekje speelde door de luidsprekers in de winkel.
Ineens dacht ik, óf ik laat me meeslepen in de chaos en drukte en doe gefrustreerd en chagrijnig de rest van mijn boodschappen óf ik bewaar de rust en winkel op m’n gemak verder. Je raadt al hoe ik m’n boodschappenlijstje verder afwerkte. Met een glimlach op m’n gezicht.
Je hebt altijd een keuze. Je kunt je laten leiden door externe factoren of kiezen om de rust te bewaren.
We zijn zelf vaak gehaast en worden opgejaagd door de wereld om ons heen. Daar in meegaan is een keuze. Ik koos ervoor om de rust te bewaren. Makkelijk? Nee, ik schreef zo mooi die tekst voor de feestdagen, maar het ook continue leven is wat anders. We zijn allemaal mens.
En toch. Je innerlijke rust bewaren en zo harmonie en vrede in de wereld creëren. Het is een wens, een verlangen. En als we met z’n allen maar vaak genoeg de intentie hebben om bij de kalmte in onszelf te blijven, dan komt het uiteindelijk allemaal wel goed. Ook met de vrede op aarde. Echt!
Ik wens je hele mooie en vredige feestdagen.
En alle goeds en veel innerlijke rust voor 2026.
Hartegroet,
Esther
You just think lovely,
wonderful thoughts
and they lift you up in the sky.
– Peter Pan
PS de dagen gaan vanaf morgen weer lengen! Lichtpuntjes, zijn overal om je heen. Zie jij ze?
Waar wordt jij blij van, wat waardeer je of waar ben je dankbaar voor? Leuk als je het hieronder achterlaat.
Geef een reactie